Dieter Coppens is niet goed van wat hij heeft gezien: “Hallucinant”

bron: Het Nieuwsblad
door: Redactie
Afbeelding bron: Photonews
Als kind zat Dieter Coppens voortdurend in de bossen, op zoek naar beestjes en ­bloemen. En dat is op zijn 41ste eigenlijk niet anders. In het tweede seizoen van 'Animalitis' gaat hij alweer op zoek naar straffe verhalen over de band tussen mens en dier.

“Vooral het verhaal van Willie Smits heeft me aangegrepen. Die ijvert in Borneo al jaren voor het behoud van bedreigde apensoorten, vooral de orang-oetan”, vertelt Dieter Coppens. “Ik heb zo'n vrijlating meegemaakt. Daar is me opgevallen in welke mate een dier een emotionele band kan hebben met een mens. De vrijlating was zo'n mooi moment. Het hoogtepunt van dit seizoen.”

Alleen is het zonde dat het leefgebied van de orang-oetans in Borneo almaar kleiner wordt. “Die donkerte gaan we in het programma niet uit de weg”, aldus Coppens. “In de eerste aflevering ga ik naar de Azoren om de vervuilde leefwereld van zeeschildpadden te gaan bekijken. Hallucinant.”

Een activistische reeks had de maker nochtans niet voor ogen. “Het diende zichzelf aan. Als je al die verschillende schepsels opzoekt, word je automatisch met hun leefwereld geconfronteerd. En die wordt alsmaar slechter.”