Martine zweert bij het washandje

Voor Martine hoeft er geen twijfel over te bestaan: zichzelf wassen doet ze met een washandje. Het is voor haar zo vanzelfsprekend dat ze moeilijk begrijpt waarom anderen het zonder doen. “Ik ben een fan van washandjes. Ik was mij altijd met een washandje. Ik begrijp niet dat sommige mensen zich anders kunnen wassen”, vertelt ze bij Radio 2.

Ze heeft er ook een duidelijke verklaring voor. “Met een washandje geraak je toch overal beter bij? Het is toch ook veel properder dan met de blote hand.” Daarmee beschrijft Martine vooral haar persoonlijke overtuiging en de manier waarop ze zich het liefst wast. Haar uitspraak is geen medische vergelijking tussen verschillende wasmethodes, maar laat weinig ruimte voor twijfel over haar eigen voorkeur.

Bij haar blijft het bovendien niet bij één exemplaar. “Ik gebruik twee washandjes: één om mij te wassen en dan voor vanonder.”

Ook versleten washandjes gooit ze niet meteen weg

Zelfs wanneer een washandje zijn beste tijd heeft gehad, ziet Martine er nog een bestemming voor. Ze houdt de versleten exemplaren apart en gebruikt ze vervolgens voor andere klusjes. “Eens de washandjes versleten zijn hou ik ze aan de kant en poets ik daar bijvoorbeeld de schoenen mee.”

Daar zit een praktische reden achter. Voor werk waarbij hardnekkige vlekken kunnen ontstaan, neemt ze liever iets dat niet meer voor het oorspronkelijke doel dient. “Ik heb niet graag dat mijn vodden vlekken krijgen die ik er niet meer uit krijg.” Een oud washandje krijgt bij haar zo een tweede taak, terwijl haar andere poetsdoeken gespaard blijven.

Haar verhaal gaat daardoor over meer dan alleen een badkamergewoonte. Het toont ook hoe ze haar materiaal gebruikt: een versleten exemplaar is niet automatisch waardeloos. Voor schoenen poetsen kan het nog dienstdoen. Ze noemt dat concrete voorbeeld zelf, zonder te beweren dat ieder oud washandje voor elke schoonmaakklus geschikt is.

    Dit bericht op Instagram bekijken           

Een bericht gedeeld door Goeiemorgen Morgen! (@goeiemorgen.morgen)

Voor zoon Davy liep het anders

De gewoonte maakte vroeger ook deel uit van het leven van haar zoon Davy. “Mijn zoon Davy gebruikte het vroeger ook altijd”, vertelt Martine. Toen hij in Antwerpen ging wonen, merkte ze echter dat er bij hem geen washandjes waren. Voor haar was de oplossing eenvoudig: ze bracht er zelf mee.

“Ik heb hem er dan gebracht. Hij heeft ze niet meer gebruikt.” In die uitspraak zit wel een herkenbaar verschil: wat voor een moeder onmisbaar blijft, krijgt in het huishouden van haar volwassen kind niet noodzakelijk dezelfde plaats.

Haar huishoudelijke ervaring staat nu ook in een boek

Martine deelt haar ervaringen intussen ook in haar boek ‘Mevrouw Proper’. De paperback telt 176 pagina’s en verschijnt bij Borgerhoff & Lamberigts. Het boek combineert haar persoonlijke verhaal met huishoudtips, ervaringen en anekdotes. Daarbij komen onder meer ramen poetsen, stofzuigen en de keuze van schoonmaakmateriaal aan bod.

Haar passie voor poetsen kwam ook aan bod tijdens haar bezoek aan ‘Goeiemorgen Morgen!’. Het verhaal over de washandjes sluit aan bij die alledaagse kant van Martine: ze vertelt wat ze zelf doet en waarom ze eraan vasthoudt. Voor haar zoon heeft die gewoonte blijkbaar afgedaan. Bij Martine zelf blijven de washandjes gewoon liggen, klaar voor hun volgende beurt.