Margriet Hermans neemt geen blad voor de mond, dat weet iedereen. Ook over de jongste generatie Vlaamse artiesten heeft ze zo haar mening.
Onlangs maakte Miguel Wiels een opvallende passage in de podcast 'Achter de schermen'. Hij vertelde dat er aan elk K3-liedje enorm hard gewerkt werd, soms wel maandenlang. Steeds weer werden nummers geëvalueerd, tot de makers er 100% tevreden over waren.
Te snel tevreden
Volgens hem is dat bij de jongste generatie Vlaamse artiesten wel anders. "Ik vind dat die jonge gasten die songs schrijven veel te snel tevreden zijn", zei hij.
"Op de radio hoor je nu heel vaak een soort eenheidsworst. Songs worden vaak geschreven in schrijfsessies. Je zet een paar mensen bij elkaar. Vier uur later gaan ze uit elkaar en is het liedje klaar."
"Heel veel van die jonge garde, van Francisco Schuster en Aaron Blommaert tot Camille en Maksim Stojanac, zijn allemaal supergrote talenten", vindt hij. "Maar ze vissen te veel in dezelfde vijver en zoeken te weinig naar hun eigenheid."
Margriet is het eens met Miguel
Het is een hard oordeel, maar hij is niet de enige met die mening. In TV-Familie zegt Margriet Hermans dat ze het helemaal met hem eens is.
Zij merkt dat het gros van de muziek tegenwoordig geschreven wordt door hetzelfde groepje tekstschrijvers en producers. "Dat is allemaal een kopie van een kopie. Ik weet soms niet meer wie wat zingt, want het lijkt allemaal op elkaar", klaagt ze.
Waar vroeger muziek volgens haar verschillende karakters had, lijkt nu alles uit dezelfde fabriek te komen. "Hoe neutraler een lied, hoe beter, en dus durven artiesten hun nek niet meer uit te steken. Alles wordt voorspelbaar, veilig en een beetje kleurloos. Zonde, want muziek is juist bedoeld om te voelen."
