Marc Coucke benadrukt hoe zelfstandig zijn dochters in het leven staan. “Ze trekken verschrikkelijk goed hun plan”, zegt hij. Ze wonen in een grootstad, maar doen dat volgens hem met dezelfde nuchterheid als iemand die in een rustige gemeente woont. Wat hem daarbij opvalt, is wat hij terughoort van mensen die hen leren kennen. “Geen van de twee heeft ook maar de minste arrogantie. Allebei met de voetjes op de grond.”

Weg van het etiket

Wat Marc Coucke zijn dochters vooral wil besparen, is voortdurend herleid worden tot zijn achternaam. Alysée en Chloé willen niet telkens gezien worden als ‘de dochters van’. Ze willen hun eigen keuzes maken, hun eigen pad uitstippelen en vooral zelf iets bijdragen.

Volgens Coucke ligt daar een grote uitdaging. De tweede generatie krijgt het vaak harder te verduren dan de eerste. Waar hij zelf ooit bewondering kreeg omdat hij van nul begon, voelt hij dat zijn dochters minder mild beoordeeld zullen worden. “Als ze succesvol zijn, kan ik het nu al horen: ‘Dat is niet moeilijk, met zo’n papa.’”

Lees ook: Marc spreekt over een moment waarop zijn lichaam “stop” zei

Zelf iets opbouwen

Precies daarom is het voor hem belangrijk dat zijn dochters afstand nemen. Niet letterlijk van hem, maar van de context waarin zijn naam alles bepaalt. Dat verklaart ook waarom hij het een goede zaak vindt dat ze in het buitenland studeren. Daar is hun achternaam geen automatisch gespreksonderwerp.

“In het buitenland moeten ze ‘Coucke’ spellen”, zegt hij. En net dat ziet hij niet als een nadeel. Integendeel. Hij kan zich voorstellen dat het voor de meisjes eerder een opluchting is dan een last. Geen vooroordelen, geen verwachtingen, gewoon zichzelf zijn.

Beschermen door los te laten

Marc Coucke klinkt niet als een vader die wil sturen of controleren. Integendeel. Door ruimte te geven en afstand toe te laten, probeert hij zijn dochters net te beschermen. Niet tegen falen, maar tegen een oordeel dat al klaar ligt vóór ze iets gedaan hebben.

Wat hij hen vooral wil besparen, is dat hun inzet ooit als vanzelfsprekend wordt gezien. En misschien is dat, meer dan geld of kansen, het moeilijkste om te vermijden.