“Respect tonen is een burgerplicht”

Volgens Siska begint alles bij hoe je je gedraagt tegenover anderen. Ze vindt het vanzelfsprekend dat haar kinderen leren om rekening te houden met de mensen rondom hen. “Respect tonen naar je medemens vind ik gewoon een burgerplicht,” legt ze uit.

Ze ziet dat haar kinderen dat gedrag ook echt kopiëren. “Ik durf er mijn hand voor in het vuur steken dat Lucien helpt als hij iemand op straat ziet sukkelen met zijn boodschappen. En als een kindje een knuffel laat vallen, zal Minnie die spontaan oprapen en afgeven aan de mama.” Voor Siska is dat het beste bewijs dat kinderen sneller leren door voorbeeld dan door woorden.

“Wat zij voelen, is geen kinderpraat”

De presentatrice schaart zich ook tegen het idee dat emoties van kinderen minder ernstig zouden zijn. Voor haar is dat een misvatting die ouders beter achter zich laten. “Ik denk dat het heel belangrijk is om je kinderen ook als gewone mensen te beschouwen. Wat zij voelen, denken of zeggen is geen kinderpraat.”

Ze verwijst naar pijn, verdriet en angst, die bij kinderen even hard binnenkomen. “Liefdesverdriet bij een kind doet evenveel pijn als bij grote mensen. En als ze het uitschreeuwen van de pijn, ook al is het maar een klein schrammetje, dan is dat op dat moment in hun wereld wel heel pijnlijk.”

Met die zin raakt ze een gevoelige snaar: ze zegt luidop wat veel ouders wel voelen, maar niet altijd erkennen.

Lees ook: Wat Siska vertelt over haar gezondheid, had niemand zien aankomen

“Als kinderen zich gehoord voelen, voelen ze zich veilig”

Het grootste doel dat Siska zichzelf als moeder stelt, is duidelijk. Ze wil dat haar kinderen zich gezien en serieus genomen voelen, altijd opnieuw. “Als kinderen zich gehoord voelen, voelen ze zich veilig. En dat is het enige dat je als ouder wil.”

Die eenvoud siert haar woorden. Ze tonen niet alleen hoe ze zelf naar opvoeden kijkt, maar ook hoe belangrijk het is om kinderen te begeleiden zonder hun gevoelens weg te wuiven.